Εδώ ακούτε ποντιακή μουσική


Joomla Slide Menu by DART Creations
Facebook Share
Share on facebook

Ο φοβοτσιέας

 

(αφήγηση Σοϊλεμιζίδης Χριστοφόρος του Ισαάκ , Σανταίος από την Αντρέεφκα – Ζουρνατσιάντων Αμπχαζίας)

 

Έτον είνας είχεν πολλά παιδία , φτωχός , άμαν έτον τρανός φοβοτσιέας . Ο αλεπόν έρχουτον σ’ οσπίτν ατ και έτρωεν τα κοσάρια τα’ και εκείνος εφοούτον να έβγαινεν οξιωκά. Όλια έφαεν τα κοσάρια. Η γαρή ατ ετέρεσεν ετέρεσεν , έναν ημέραν λέει ατον , εξέρτς ντο εν εγώ αοίκον αντραν κι θέλω, άιτε έπαρ τα είτενας ς και μ’ ελέπωσε . Θα παστρεύκεσαι ας’ οσπίτ.

Ατός ασόν φόβον κι ξερ ντο να φτάει . Ο πατέρας ατ απάν σο ταβάν είχεν ένα σπαθίν. Επήεν εξέβεν , επαίρεν το σπαθίν , επαίρεν το ζιαμπιαριάκ, έτριψεν ….έτριψεν εποίκεν ατο και γιαμπουλίζ . Εσέγκεν ατο σα μέσα τ’ που ελέπ να φοάται και πάει πάει σ’ ορμάν απεισκές . Αμάν εντώκεν ατον σον γκώλον ατ .

Επήεν οξικές … τα μύας έρθαν εκάτσαν απάν , ατός σαλέβ με το σπαθίν , κρούει ….. εσκότωσεν σεράντα κομμάτια μύας. Αμάν επέρεν έγραψεν σο σπαθίν ΄΄με τ’ έναν σπαθί λάημαν , σεράντα ψύα εδέβαν΄΄ Έγραψεν ατο σο σπαθίν κιαν και επήεν .

Επήεν αρούξαν απάν ατ αγράθρωποι , σεράντα νοματοί ! Τερούνε σο σπαθίν κιαν γραφτ ΄΄με τ’έναν σπαθί λάημαν σεράντα ψύα εδέβαν΄΄. Νουνίζνε , εμείς σεράντ νομάτ είμες , μίαν να σαλέβ το σπαθίν , κοφτ τα κιφάλια μουν ….Φοέθαν ατον . Πέραν ατον απές , σο καλύβ’ν ατουν . Εκάτσανε.

Ατώρα εκείν με τη σειριάν , πάγνε σο νερόν , φέρνε το φαϊν . Είχαν ένα χαλκόν , οι δύος έσκωναν και εθίναν ατο απάν . Εποίνανε για τοι σεράντα νομάτς και  έτρωγαν , άμαν με τη σιεριάν έτονε. Σα ξύλα πα με τη σειριάν επέγναν .

Έρθεν και η σειριά τη φοβετσιέα να πάει σα ξύλα . Λέει εγώ αέτς κι πάω …ντο εν …λέει θα φέρετε με έναν καλόν σκοινίν και δένω όλεν τ’ ορμάν και μίαν τιάκια σύρω και κατηβάζω όλια τα ξύλα. Ατοίν πα είπαν , τα ξύλας πα κι θέλουμε , κάθκα ατουκά ,θα τσατσαλίεις τ’ ορμάν και αρτούχ θα ελέπνε και σκοτώνε μας.  Κάθκα …….

Ατώρα ατοίν , καθα εις είσεν και έναν αγγείον νερόν  . Καθα φορίν επέναν με τη σειριάν και εγόμωναν τ’ αγγεία νερόν. Έρθεν η σειριά τα’ επήεν και ο φοβετσιέας . Αλήγορα , αλήγορα εφούσκωσεν ατα με την αέραν εφορτώθεν ατα εύκαιρα και έρται …αλήγορα , αλήγορα έφαεν και απ’ έναν έναν όλεν εξέγκεν την αέραν ….Εγώ είπεν έγκα ατο …να πίνατω πα είνεται ! εφέκαν ατον

Σ’ άλλο μίαν πα έρθεν η σειριά’τ να φτάει το φαίν . …………..

 

Συνεχίζεται….